مارتی‌لند مارتی‌لند

فوت عزیزان در ترکیه؛ گواهی فوت، کارهای اداری و خاک‌سپاری اسلامی (defin)

ت تیم تحریریه مارتی‌لند 9 اوت 2026 13 دقیقه مطالعه 0 نظر
فوت عزیزان در ترکیه؛ گواهی فوت، کارهای اداری و خاک‌سپاری اسلامی (defin)

راهنمای آرام و کامل برای خانواده‌ای که عزیزش در ترکیه فوت کرده: صدور گواهی فوت و مجوز خاک‌سپاری، ثبت در اداره‌ی نفوس، مراحل غسل و کفن و نماز و دفن اسلامی، خدمات رایگان شهرداری، و ثبت فوت در کنسولگری ایران از راه سامانه‌ی میخک.

از دست دادن یکی از عزیزان، در هر جای دنیا که باشد، سنگین‌ترین چیزی‌ست که یک خانواده تجربه می‌کند. وقتی این اتفاق در کشوری دور از وطن مانند ترکیه رخ می‌دهد، به بار سنگین اندوه، سردرگمی و رشته‌ای از کارهای اداری هم افزوده می‌شود که کسی از پیش آماده‌ی آن نبوده است. در همان ساعت‌های نخست، در میان بهت و غم، پرسش‌های عملی یکی پس از دیگری سر می‌رسند: گواهی فوت را چه کسی می‌دهد؟ برای خاک‌سپاری اسلامی به چه مجوزی نیاز است؟ کجا باید ثبت شود؟ آیا باید به کنسولگری ایران خبر داد؟ و مراسم و دفن، طبق آیین، چگونه و کجا انجام می‌شود؟

این راهنما با آرامش و احترام کنار شما نوشته شده تا در همین لحظه‌ی دشوار، دست‌تان را بگیرد و قدم‌به‌قدم مسیر را روشن کند. در ادامه به‌ترتیب توضیح می‌دهیم که پس از فوت یک عزیز در ترکیه، چه کارهایی و به چه ترتیبی لازم است: از صدور گواهی فوت پزشکی و گرفتن مجوز خاک‌سپاری، ثبت فوت در اداره‌ی نفوس ترکیه، مراحل غسل و کفن و نماز و دفن به شیوه‌ی اسلامی، هزینه‌ها و خدمات رایگان شهرداری، تا خبردادن به کنسولگری ایران و ثبت فوت در سامانه‌ی میخک و کارهای مربوط به ارث. هدف این است که کارهای اداری کمترین فشار ممکن را به شما وارد کند و شما بتوانید تمرکزتان را برای عزیزتان و آرامش خانواده نگه دارید.

از کجا شروع کنید؟ سه مسیری که پیش روی شماست

اولین چیزی که آرام‌تان می‌کند این است که بدانید کل ماجرا، هرچند سنگین، در واقع سه مسیر روشن و جداگانه دارد و شما مجبور نیستید همه را یک‌جا و همین حالا انجام دهید. مسیر نخست، سمت پزشکی و اداری ترکیه است: صدور گواهی فوت و ثبت آن. مسیر دوم، خاک‌سپاری (به ترکی «defin») است: غسل و کفن و نماز و دفن که بخش بزرگی از آن را شهرداری بر عهده می‌گیرد. مسیر سوم، سمت ایران است: خبردادن به کنسولگری، ثبت فوت و کارهایی مانند ارث که فوریت کمتری دارند و می‌توانند در روزهای بعد انجام شوند.

نکته‌ی دلگرم‌کننده این است که در ترکیه بخش عمده‌ی این کارها بر دوش نهادهای رسمی و شهرداری است، نه خانواده. شما تنها کافی است بدانید به چه کسی مراجعه کنید و چه مدرکی همراه داشته باشید. اگر تازه ساکن استانبول شده‌اید و با ساختار اداری این شهر آشنا نیستید، راهنمای جامع زندگی در استانبول تصویر کلی نهادها و خدمات شهری را به شما می‌دهد، و راهنمای کامل اقامت و کارهای قانونی در ترکیه بقیه‌ی امور اقامتی مرتبط را پوشش می‌دهد. برای هماهنگی مدارک، ترجمه و پیگیری کارهای اداری در چنین شرایطی هم می‌توانید روی خدمات اخذ اقامت و پاسپورت ترکیه تیم فارسی‌زبان مارتی‌لند حساب کنید.

جدول زیر این سه مسیر را کنار هم می‌گذارد تا از همان ابتدا بدانید با چه مرجعی سروکار دارید و ترتیب کار چگونه است:

مسیر چه‌کاری مرجع فوریت
ترکیه، اداری گواهی فوت و ثبت در نفوس بیمارستان یا پزشک شهرداری، اداره‌ی نفوس فوری
خاک‌سپاری (defin) غسل، کفن، نماز، دفن اداره‌ی امور تدفین شهرداری یکی دو روز
ایران، کنسولی ثبت فوت، گواهی فوت ایرانی، ارث کنسولگری ایران و سامانه‌ی میخک روزهای بعد

گواهی فوت چطور و توسط چه کسی صادر می‌شود؟

همه‌چیز از یک برگه‌ی رسمی به نام گواهی فوت (به ترکی «اولوم بلگه‌سی»، ölüm belgesi) آغاز می‌شود. این سند تأیید می‌کند که فوت رخ داده و علت آن چه بوده، و پایه و سنگ‌بنای همه‌ی مراحل بعدی است. چه کسی آن را صادر می‌کند، به این بستگی دارد که فوت کجا اتفاق افتاده باشد.

اگر عزیز شما در بیمارستان فوت کرده باشد، پزشک همان بیمارستان مرگ را تأیید و گواهی را صادر می‌کند. امروز این کار در ترکیه از راه یک سامانه‌ی الکترونیک به نام «سامانه‌ی اعلام فوت» (Ölüm Bildirim Sistemi) و پایگاه ملی نفوس (MERNİS) انجام می‌شود. پزشک با امضای الکترونیک خود فرم فوت را تکمیل می‌کند و از همان سامانه چند نسخه گواهی فوت چاپ و به بازماندگان داده می‌شود. مزیت مهم این روش این است که وقتی فوت در بیمارستان رخ می‌دهد و از این سامانه اعلام می‌شود، در بسیاری موارد ثبت آن در سوابق نفوس به‌صورت خودکار انجام می‌گیرد و نیازی به مراجعه‌ی جداگانه‌ی شما نیست.

اگر فوت در خانه یا بیرون از مرکز درمانی رخ داده باشد، مسیر کمی فرق می‌کند. در این حالت پزشک شهرداری (belediye tabibi) به محل می‌آید، بدن را معاینه می‌کند (معاینه‌ی متوفی یا ölü muayenesi) و در صورت طبیعی‌بودن مرگ، گواهی و مجوز لازم را صادر می‌کند. در خارج از ساعات کاری یا جایی که پزشک شهرداری در دسترس نیست، این کار بر عهده‌ی پزشک خانواده یا پزشک کشیک تدفین (defin nöbetçi tabip) است. اگر نشانه‌ای از مرگ غیرطبیعی یا مشکوک وجود داشته باشد، پرونده به پزشکی قانونی می‌رود و تا روشن‌شدن موضوع، مراحل بعدی به تعویق می‌افتد؛ این یک روال قانونی معمول است و نباید نگران‌تان کند.

نکته: در فوت بیمارستانی، پزشک از سامانه‌ی رسمی چند نسخه گواهی فوت چاپ می‌کند. همان ابتدا چند نسخه‌ی اضافه بخواهید؛ برای کارهای شهرداری، کنسولگری و بانک به بیش از یک نسخه نیاز پیدا می‌کنید.

مجوز خاک‌سپاری (defin ruhsatı) را چه کسی می‌دهد؟

اینجا یک نکته‌ی کلیدی هست که دانستنش جلوی سردرگمی را می‌گیرد: گواهی فوت و مجوز خاک‌سپاری دو چیز جدا هستند. گواهی فوت می‌گوید که فوت رخ داده، اما برای دفن به سند دیگری به نام «مجوز خاک‌سپاری» (defin ruhsatı یا gömme izin belgesi) نیاز دارید. بدون این مجوز، هیچ متوفی‌ای در ترکیه به خاک سپرده نمی‌شود.

این مجوز را نیز همان پزشک صادر می‌کند: در فوت بیمارستانی همراه با روند گواهی فوت، و در فوت خانگی توسط پزشک شهرداری پس از معاینه‌ی بدن. برای گرفتن آن، به اداره‌ی امور بهداشتی شهرداری منطقه (belediye sağlık işleri) مراجعه می‌کنید و مدرک هویتی متوفی را همراه می‌برید. در عمل، وقتی برای هماهنگی مراسم به اداره‌ی امور تدفین شهرداری مراجعه می‌کنید، خود آن‌ها شما را در گرفتن این مجوز راهنمایی می‌کنند و بخش زیادی از این هماهنگی روی دوش شهرداری است.

توجه: گواهی فوت به‌تنهایی اجازه‌ی دفن نمی‌دهد. مجوز خاک‌سپاری (defin ruhsatı) سند جداگانه‌ای است که پزشک صادر می‌کند و برای هر دفنی الزامی است. پیش از هماهنگی قبر، مطمئن شوید این مجوز صادر شده باشد.

ثبت فوت در اداره‌ی نفوس و گرفتن گواهی رسمی بین‌المللی

پس از صدور گواهی فوت، این رویداد باید در اداره‌ی نفوس ترکیه (Nüfus Müdürlüğü) ثبت شود. طبق قانون، مهلت این ثبت حداکثر ده روز از تاریخ فوت است. خبر خوب این است که همان‌طور که گفتیم، در فوت‌های بیمارستانی که از راه سامانه‌ی رسمی اعلام می‌شوند، این ثبت اغلب به‌صورت خودکار در سوابق نفوس انجام می‌شود و بار آن از دوش خانواده برداشته می‌شود. برای فوت‌های خانگی یا مواردی که ثبت خودکار انجام نشده، یکی از بستگان با گواهی فوت و مدرک هویتی متوفی به نزدیک‌ترین دفتر نفوس مراجعه می‌کند.

پس از ثبت، اداره‌ی نفوس یک گواهی فوت کامل و رسمی صادر می‌کند که نسخه‌ی بین‌المللی و چندزبانه‌ی آن به «فرمول C» (Formül C) معروف است. این سند بر پایه‌ی یک کنوانسیون بین‌المللی طراحی شده، اطلاعات فوت را به چند زبان کنار هم می‌آورد و نهادهای رسمی کشورهای دیگر آن را می‌پذیرند. همین سند است که در گام بعد، برای ثبت فوت در کنسولگری ایران و کارهای مربوط به ارث، به آن نیاز پیدا می‌کنید؛ پس بهتر است چند نسخه از آن تهیه کنید. اگر پیش‌تر با اداره‌ی نفوس و کارهای ثبت‌احوال در ترکیه سروکار داشته‌اید، جزئیات این اداره را در مقاله‌ی ثبت آدرس و کارهای اداره‌ی نفوس در استانبول کامل‌تر توضیح داده‌ایم.

برای بررسی آخرین رویه‌ها و مدارک، درگاه رسمی اداره‌ی کل نفوس و شهروندی ترکیه، یعنی nvi.gov.tr و بخش «امور فوت» آن، و نیز سامانه‌ی دولت الکترونیک turkiye.gov.tr در دسترس شماست. سامانه‌ی اعلام فوت هم زیر نظر وزارت بهداشت ترکیه در saglik.gov.tr کار می‌کند.

خاک‌سپاری اسلامی چگونه انجام می‌شود؟ از غسل و کفن تا نماز و دفن

حیاط یک مسجد در استانبول، محل برگزاری نماز جنازه پیش از انتقال پیکر به گورستان

برای خانواده‌های مسلمان، مهم‌ترین دغدغه پس از کارهای اداری این است که آیا خاک‌سپاری طبق آیین اسلامی و با احترام کامل انجام می‌شود یا نه. پاسخ روشن است: بله. ترکیه کشوری با اکثریت مسلمان است و خاک‌سپاری اسلامی روال عادی و جاافتاده‌ی آن است؛ شما تنها و بدون پشتیبانی نیستید.

مراحل به‌شکل سنتی و آشنا انجام می‌شود. نخست پیکر به غسالخانه (gasilhane) منتقل می‌شود و در آنجا با آداب اسلامی غسل داده می‌شود؛ در ترکیه به این کار «gasil» می‌گویند و کسی که غسل می‌دهد «gassal» نام دارد. سپس پیکر کفن (kefen) می‌شود. آنگاه بر پیکر نماز میت (نماز جنازه، cenaze namazı) خوانده می‌شود که معمولا در حیاط مسجد و پس از یکی از نمازهای روزانه، بیشتر پس از نماز ظهر یا عصر، برگزار می‌گردد. نماز جنازه در آیین اهل سنت با چهار تکبیر و در حال ایستاده خوانده می‌شود و رکوع و سجود ندارد؛ اگر خانواده بخواهد آداب را به شیوه‌ی شیعی و با حضور روحانی آشنا انجام دهد، می‌تواند این هماهنگی را جداگانه ترتیب دهد.

پس از نماز، پیکر به گورستان برده می‌شود و به خاک سپرده می‌شود. طبق سنت، پیکر از تابوت بیرون آورده و در قبر به‌گونه‌ای قرار داده می‌شود که رو به قبله (سمت مکه) باشد. یک ویژگی مهم که خوب است بدانید این است که در ترکیه خاک‌سپاری معمولا خیلی زود، اغلب ظرف یکی دو روز پس از فوت، انجام می‌شود؛ این با عادت برخی کشورهای دیگر که مراسم را به تعویق می‌اندازند فرق دارد و ریشه در همان آموزه‌ی اسلامی تعجیل در دفن دارد.

راهنمایی: اگر می‌خواهید مراسم و آداب دقیقا به شیوه‌ی مورد نظر خانواده (برای مثال با حضور روحانی شیعه) برگزار شود، همان ابتدا هنگام هماهنگی با اداره‌ی امور تدفین شهرداری این را مطرح کنید تا زمان و مکان نماز را با نیاز شما تنظیم کنند.

هزینه‌ها و خدمات رایگان شهرداری

یکی از دلگرم‌کننده‌ترین بخش‌های این ماجرا این است که در استانبول بخش بزرگی از کارهای تدفین را شهرداری کلان‌شهر (İstanbul Büyükşehir Belediyesi) به‌صورت رایگان انجام می‌دهد. اداره‌ی گورستان‌های شهرداری (Mezarlıklar Müdürlüğü) این خدمات را بدون هزینه ارائه می‌کند: انتقال پیکر به غسالخانه، غسل و کفن، انتقال به مسجد و سپس به گورستان، انجام مراحل دفن و آداب دینی لازم. یعنی بار مالی سنگینی که شاید تصورش را دارید، در بخش اصلی وجود ندارد.

با این حال، هزینه‌ها به‌طور کامل صفر نیستند و یک نکته را باید در نظر بگیرید: بهای خود قبر بسته به نوع گورستان و نوع قبر فرق می‌کند. گورستان‌ها در استانبول انواع گوناگون دارند (مدرن، مسلمان، غیرمسلمان، تاریخی) و برخی قبرها، مانند قبرهای خانوادگی یا قبر در مناطق خاص، تعرفه‌ی جداگانه دارند. چون این تعرفه‌ها هر سال به‌روز می‌شود، به‌جای تکیه بر عددی که ممکن است کهنه شده باشد، بهترین کار این است که مبلغ دقیق را همان روز از اداره‌ی امور تدفین شهرداری یا از درگاه شهرداری کلان‌شهر استانبول بپرسید. تعرفه‌ی رسمی سالانه‌ی خدمات گورستان‌ها روی سایت شهرداری کلان‌شهر استانبول منتشر می‌شود.

نکته: خدمات اصلی خاک‌سپاری (انتقال پیکر، غسل، کفن، نماز و دفن) را شهرداری استانبول رایگان انجام می‌دهد. هزینه‌ی احتمالی بیشتر به نوع و محل قبر برمی‌گردد، نه به خود خدمات تدفین.

کدام گورستان؟ آرامگاه مسلمانان در استانبول

نمای آرام گورستان تاریخی قره‌جا احمد در استانبول، از آرامگاه‌های بزرگ مسلمانان که پیکر مسلمانان در آن به خاک سپرده می‌شود

پرسش طبیعی بعدی این است که عزیز شما کجا به خاک سپرده شود. برای یک متوفای مسلمان، از جمله ایرانیان مسلمان، دفن در بخش مسلمانان یک گورستان انجام می‌شود؛ در ترکیه مسلمانان همواره در گورستان یا بخش ویژه‌ی مسلمانان به خاک سپرده می‌شوند. استانبول گورستان‌های بزرگ و شناخته‌شده‌ی مسلمانان دارد؛ برای نمونه گورستان تاریخی و بسیار بزرگ قره‌جا احمد (Karacaahmet) در سمت آسیایی، یکی از قدیمی‌ترین و پرآوازه‌ترین آرامگاه‌های مسلمانان استانبول است. اداره‌ی گورستان‌های شهرداری بر پایه‌ی محل سکونت و ظرفیت، گورستان مناسب را برای دفن تعیین می‌کند.

توجه داشته باشید که در استانبول گورستان جداگانه‌ای مخصوص «ایرانیان» وجود ندارد؛ ایرانیان مسلمان همانند دیگر مسلمانان در گورستان‌های مسلمانان دفن می‌شوند. اگر خانواده ترجیح می‌دهد که پیکر به‌جای دفن در ترکیه به ایران بازگردانده و در وطن به خاک سپرده شود، این یک مسیر کاملا جداگانه با مجوزها و تشریفات خاص خودش است که آن را در مقاله‌ی انتقال پیکر متوفی از ترکیه به ایران به‌طور کامل و قدم‌به‌قدم توضیح داده‌ایم. تصمیم میان «دفن در ترکیه» و «بازگرداندن پیکر به ایران» یکی از نخستین انتخاب‌هایی است که خانواده باید با آرامش درباره‌ی آن به توافق برسد، چون مسیر کارها را از همان ابتدا تعیین می‌کند.

سمت ایران: خبردادن به کنسولگری و ثبت فوت در میخک

پس از انجام کارهای ترکیه، نوبت به سمت ایرانی ماجرا می‌رسد. فوت یک شهروند ایرانی در خارج از کشور باید نزد دولت ایران هم ثبت شود؛ این کار هم از نظر قانونی لازم است و هم برای کارهای بعدی مانند ارث و انحصار وراثت ضرورت دارد. مرجع این کار، کنسولگری ایران است و نقطه‌ی شروع آن، سامانه‌ای آنلاین به نام «میخک» به نشانی mikhak.mfa.ir است.

میخک سرنام سامانه‌ی مدیریت یکپارچه‌ی خدمات کنسولی است و امروز بخش بزرگی از خدمات کنسولی، از جمله ثبت فوت و صدور گواهی فوت، از راه آن انجام می‌شود. روند کلی به این شکل است: شما در سامانه ثبت‌نام می‌کنید، درخواست «ثبت فوت» را انتخاب می‌کنید، اطلاعات و مدارک متوفی را وارد می‌کنید و نوبت حضوری می‌گیرید. عملا دیگر نمی‌توانید بدون نوبت میخک به کنسولگری مراجعه کنید. برای آشنایی کامل با این سامانه و همه‌ی خدماتی که ارائه می‌دهد، مقاله‌ی راهنمای کامل سامانه‌ی میخک و خدمات کنسولی ایران را بخوانید.

مدارکی که معمولا برای ثبت فوت لازم می‌شود عبارت است از: اصل شناسنامه‌ی متوفی، گواهی فوت رسمی صادرشده در ترکیه (همان فرمول C) به‌همراه ترجمه‌ی رسمی آن، و حضور یکی از ورثه با مدرک هویتی، یا یک نماینده‌ی قانونی با وکالت‌نامه‌ی رسمی. اگر خودتان نمی‌توانید حضوری اقدام کنید، می‌توانید کار را با وکالت‌نامه به فرد دیگری بسپارید؛ نحوه‌ی تنظیم وکالت‌نامه‌ی معتبر برای ایرانیان را در مقاله‌ی وکالت‌نامه در ترکیه: کنسولگری ایران یا دفتر اسناد ترک توضیح داده‌ایم. گواهی فوت ترکی هم برای پذیرفته‌شدن در ایران باید ترجمه‌ی رسمی و تأیید شود؛ روند ترجمه و تأیید مدارک را در مقاله‌ی ترجمه‌ی رسمی، محضر و تأیید مدارک در ترکیه آورده‌ایم.

توجه: پیش از مراجعه به کنسولگری حتما از راه سامانه‌ی میخک نوبت بگیرید و فهرست دقیق مدارک را همان‌جا ببینید. رویه‌ها و هزینه‌های کنسولی هر از چند گاهی به‌روز می‌شود؛ اتکا به شنیده‌ها ممکن است به یک مراجعه‌ی اضافه بینجامد.

کارهای اداری باقی‌مانده: ارث، حساب‌ها و وضعیت بازماندگان

پس از آرام‌شدن روزهای نخست، چند کار اداری دیگر باقی می‌ماند که فوریت کمتری دارند اما نباید فراموش شوند. مهم‌ترین آن‌ها موضوع ارث است. برای انحصار وراثت ایرانیان مقیم خارج، نخستین گام همان گرفتن گواهی فوت و ترجمه و تأیید کنسولی آن است که پیش‌تر گفتیم؛ سپس با مدارک ورثه و در صورت وجود، وصیت‌نامه و سند ازدواج، پرونده‌ی انحصار وراثت پیگیری می‌شود. اگر متوفی در ترکیه دارایی مانند حساب بانکی یا ملک داشته باشد، برای دسترسی ورثه به آن‌ها نیز به همین گواهی فوت و مدارک وراثت نیاز است. برای انتقال دارایی‌ها و وجوه میان ایران و ترکیه هم خوب است پیش‌تر با محدودیت‌ها و راه‌های قانونی آشنا باشید که آن را در مقاله‌ی انتقال پول بین ایران و ترکیه توضیح داده‌ایم.

کار دیگر، تعیین‌تکلیف اسناد اقامتی متوفی است. اگر عزیز شما دارای اقامت ترکیه بوده، کارت اقامت او پس از فوت اعتبار ندارد و باید تحویل داده یا باطل شود؛ این را می‌توانید هنگام مراجعه به اداره‌ی مهاجرت یا نفوس مطرح کنید. نکته‌ی حساس‌تر، وضعیت بازماندگانی است که اقامت‌شان وابسته به متوفی بوده است؛ برای مثال همسری که اقامت خانوادگی داشته یا فرزندی که اقامتش به سرپرست گره خورده بوده. در این موارد بهتر است بدون عجله، اما در فرصت معقول، وضعیت اقامت خودتان را بررسی و در صورت نیاز نوع اقامت را تغییر دهید تا وضعیت قانونی‌تان حفظ شود. راهنمای کلی این کارها را در راهنمای کامل اقامت و کارهای قانونی در ترکیه گردآوری کرده‌ایم.

اشتباهات رایج و نکاتی که آرامش‌تان را حفظ می‌کند

در این روزها، آگاهی از چند نکته می‌تواند از دردسرهای بعدی جلوگیری کند. نخست، همان‌طور که گفتیم، از همان ابتدا چند نسخه گواهی فوت بگیرید؛ کم‌گرفتن نسخه‌ها یکی از رایج‌ترین دردسرهاست، چون شهرداری، کنسولگری، بانک و پرونده‌ی ارث هرکدام نسخه‌ی خود را می‌خواهند. دوم، هماهنگی نگارش نام و مشخصات متوفی میان گواهی فوت و اسناد هویتی را کنترل کنید؛ کوچک‌ترین ناهماهنگی در نگارش نام می‌تواند بعدها در سمت ایران کار را کند کند.

سوم، تصمیم «دفن در ترکیه یا انتقال به ایران» را زود و با توافق خانواده بگیرید، چون کل مسیر کارها را تعیین می‌کند و بازگشت از آن دشوار است. چهارم، به یاد داشته باشید که فشار زمانی خاک‌سپاری در ترکیه (یکی دو روز) واقعی است؛ اگر قصد بازگرداندن پیکر به ایران را دارید، باید همان ساعات نخست با کنسولگری و شرکت حمل جنازه هماهنگ کنید. و پنجم، در این لحظه‌ها لازم نیست همه‌ی بار را خودتان به دوش بکشید؛ نهادهای رسمی، شهرداری و افراد آشنا برای همین مواقع هستند، و درخواست کمک نه‌تنها اشکالی ندارد که عاقلانه‌ترین کار است.

جمع‌بندی

از دست دادن عزیزی در غربت سخت است، اما مسیر کارهای اداری آن در ترکیه روشن‌تر و کم‌فشارتر از چیزی است که در آن لحظه به نظر می‌رسد. کوتاه‌شده‌ی مسیر این است: پزشک گواهی فوت و مجوز خاک‌سپاری را صادر می‌کند، فوت در اداره‌ی نفوس ثبت و گواهی رسمی بین‌المللی صادر می‌شود، شهرداری استانبول غسل و کفن و نماز و دفن را به‌شیوه‌ی اسلامی و بیشتر به‌صورت رایگان انجام می‌دهد، و در روزهای بعد فوت را از راه سامانه‌ی میخک در کنسولگری ایران ثبت می‌کنید و کارهای ارث را پیش می‌برید. اگر تصمیم به بازگرداندن پیکر به ایران دارید، آن مسیر جداگانه را در راهنمای مخصوص آن دنبال کنید.

در چنین روزهایی، نداشتن دغدغه‌ی کارهای اداری خودش یک آرامش است. تیم فارسی‌زبان مارتی‌لند می‌تواند در هماهنگی با نهادها، ترجمه و تأیید مدارک، گرفتن نوبت میخک و پیگیری کارهای اقامتی بازماندگان کنار شما باشد تا شما بتوانید تمرکزتان را برای عزیزتان و خانواده نگه دارید. کافی است در فرصت مناسب با ما در میان بگذارید تا بار اداری این روزها را سبک‌تر کنیم.

آخرین به‌روزرسانی: مرداد ۱۴۰۵ / آگوست ۲۰۲۶؛ پیش از اقدام، آخرین شرایط را از منبع رسمی بررسی کنید.

اشتراک‌گذاری:

نظر خود را بنویسید

مطالب مرتبط